Verschillende soorten autobelasting

De automobilist moet op meerdere manieren belasting afdragen: zowel voor de aanschaf als voor het bezit van de auto als voor het verbruiken van brandstof wordt belasting geheven, en ook voor het gebruiken van de auto van de zaak voor privédoeleinden.
De Motorrijtuigenbelasting (MKB) is de belasting die je betaalt voor het bezit van een voertuig. Deze belasting heeft ook de naam Wegenbelasting gehad, of Houderschapsbelasting. Het is een belasting die iedere autobezitter betaalt, met uitzondering van degene die een auto heeft die niet meer dan 50 gram CO2 uitstoot, en de gelukkige bezitter van een oldtimer van meer dan veertig jaar oud. Je betaalt niet altijd evenveel: je betaalt naar gewicht, en naar de provincie waar je woont. Voor de provincies zijn deze opcenten de enige manier waarop zij belasting kunnen innen. De éne provincie maakt daar iets heftiger gebruik van dan de andere: het ligt er een beetje aan hoeveel een provincie zelf in kas heeft, en welke partijen er aan de macht zijn.
Via de Belasting van Personenauto's en Motoren (BPM) heft het Rijk belasting op de aanschaf van een voertuig. Deze belasting is ooit ontstaan als een belasting op luxe. Zij geldt alleen voor privéauto’s, en gaat tegenwoordig naar ratio van de hoeveelheid CO2-uitstoot. Behalve als die niet bekend is, dan wordt zij, net als vroeger, berekend op basis van de brandstofsoort en de catalogusprijs.
Via de accijns op de brandstof heft de Overheid belasting op het gebruik van een motorvoertuig.
En voor het privégebruik van de bedrijfsauto wordt bijtelling geheven: het wordt gerekend als extra inkomen. Ook hier wordt voor het tarief gekeken naar de CO2 uitstoot.
Om zo weinig mogelijk autobelasting te hoeven betalen, kun je dus het beste een zuinige occasion aanschaffen. Die je niet importeert, want dan moet je toch nog BPM betalen.